Neden susar insan? Konuşacak biri olmadığından mı, anlatsa da anlaşılmayacağından mı? İnsanoğlu çoğunlukla bu iki durumun arasında kalıyor ve canı yanıyor. Oysa anlatmak hafifletirdi..
Anlatmak, her şeye iyi gelirdi.
Dozunda ve karşılıklı olmalıydı her şey.
Öyle çok sevdim ki seni
Bana bakmayan gözlerini
Oysa farkında bile değildin sen
Hançer soktuğun bu yürekten
Gördüm yine o güzel gülüşünü
Dinledim o harikulade sesini
İşte o zaman anladım ki
Bu yürek senden vazgeçmedi
Benim geçmişimden ders çıkarmam gerek
Hayata en baştan başlamam gerek
Beynimi ve kalbimi temizlemem gerek
Nede olsa ruhumla sevdim seni
Büyülerdi beni gözlerin
Bana bakmasa bile gülsün isterim
Öldürdü beni sözlerin
Neşende benim hüznünde
Ne olursun sen üzülme
Aşkta gurur olmaz derler
Senin için heba ettim kendimi ben
Unutmadım yaşananları
Ben yazarken senin susmanı
Şimdi yoksun ama özledim yine anıları