Syf:15, "Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar. Kimseye anlatılmaz bu dertler...
Ömrüm oldukça, ezelden ebede, insan kavrayışının ötesindeki o dünyaya ulaşacağım ana kadar, onun o uğursuz izleri hayatıma hep zehir akıtacak...
...inanabilirim...
Lakin tek korkum: Yarın ölebilirim kendini tanıyamadan...
... kendimi gölgeme tanıtmak isteğidir...
...İşte onun için denemek istiyorum...
...kendimi daha iyi tanımak istiyorum."
Syf:16, "Hayır, yeryüzü nesnelerine bulaştıramam, kirletemem adını."
Syf:17, "Ama o bir çift gözü gördükten, onları gördükten sonra her işin, her hareketin anlamı, değeri silindi gözümden."
Syf:18 "...insana acı sitemler veriyordu bu gözler. Acılıydı; hayret, tehdit ve vaitler vardı bu gözlerde; gördüm. Hayatımın kıvılcımı, bu ışıltılı esrarlı gözlerin derinlerinde kaybolup gitmişti."
Syf:20 "Bu aşağılık dünyada ya onun aşkını isterim ya da hiç kimsenin! Hem mümkün mü bir başkasının beni etkilemesi?"
Syf:23 "...ışıl ışıl gözlerinde hayatımın bütün ıstıraplı macerasının kayıp gittiğini gördüm."