...ve dünyalarını kendi içlerinden yola çıkarak kurar,bir insan olmaktan da başlı başına bir mutluluk duyarlar.O zaman bu kimseler tüm sınırlanmışlıklarına rağmen yüreklerinde hep özgürlüğün o tatlı duygusunu taşırlar..
..insan yüz kez her evin,çam ağaçlarıyla gölgelenmiş her villanın önünden geçerken içten içe bir istek duyuyordu:Burada sessiz sakin,mutlu mesut dünyadan uzak yaşanırdı!
Sayfa 107 - Bir Kadının Hayatından 24 Saat·Kitabı okudu