Bizim mahalle yangın yeri. Bir yandan istimlak bir yandan ablalarımızın genç kız olmayı kendi çabalarıyla öğrenirken telef olmaları... Anneler otobüs bileti almamak için, "O daha çocuk ayol!" deyip, ablalarımızın memelerini şoförün gözüne sokuyor. Samatya'da doğan kızların asıl felaketi yokluk yoksulluk değil. Bizim asıl felaketimiz memelerimizin çıkmasıyla başlar. Yoksulların memeleri erken çıkıyor. Bizim mahallenin çalışması serbest yaşaması yasak kızları da istimlakla yıkılan evlerimiz gibi bir var bir yok hale geldiler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir başkası olsa, derler ya, "içini döktüğü için" rahatlardı... Ben rahatlamadım! Öfkeliydim, kendime karşı öfkeliydim. Bana hep böyle olur. Kelimelerin tadını unutacak kadar uzun süre susarım ve birden bent yıkılır, içimde ne varsa, tuttuğum ne varsa boşaltırım, bitmez tükenmez bir gevezelik başlar; daha çenemi kapamadan pişman olmuşumdur bile.