Sabriye Yabancı
@Dembudem
Dil ve üslup kişliğin aynasıdır.
Üslubu beyan aynıyla insandır.
Sorma kişinin aslını sohbetinden bellidir.
244 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Bir edebî eseri değerli kılan ve onu geleceğe taşıyan en önemli unsurlardan biri de okurun o eserde kendine ve diğer insanlara dair pek çok yön bulması, eserin onu yüreğinin en hassas yerinden yakalayıvermesidir.Hele ki bu eser her okuyanda farklı çağrışımlar oluşturup okuyucu sayısınca yeni anlamlar kazanıyorsa bu eserin hafızanızda ve yüreğinizde siz yaşadığınız sürece yer edineceğinden emin olabilirsiniz.
Tatar Çölü'nde girift bir olay örgüsü yok belki ancak o tek ana olaya bağlanan anlam bütün insanlara "Dur! Hayatını gözden geçir! Sen bunun neresinde ne kadarında yer alıyorsun?" mesajını öyle derinden veriyor ki bana göre eserin başarısı da buradan geliyor. Tatar Çölü ve Bastiani Kalesi hepimizin, yerlerine hayatımıza dair bir şeyleri rahatlıkla koyabileceğimiz imgeler olmuş yaşamı ve onu nasıl harcadığımızı sorgulatıyor.
Eserin dili son derece akıcı ilk cümleden başlayarak çekiyor okuru içine. Özellikle betimlemeler kitapta konuyu daha iyi kavratmak amacıyla ustaca kullanılmış. Hayattaki o döngü tekrarlarla mükemmelen verilmiş.
Eseri okuyunca şunu farkettim ki: Aslında her insan bir Tatar Çölü yaratır hayatında.Farkına varsa da varmasa da...
Not:Eseri Ayşe Y.'nin harika incelemesinde keşfetmiş ve okumaya karar vermiştim.Eseri okumama vesile olduğu için teşekkür ediyorum.Kitabı okuduktan sonra bazı incelemeleri okuduğumda söylenebilecek pek çok şeyin söylenmiş olduğunu gördüm. Metin T.'nin yaptığı o kendini okutan güzel incelemeyi daha önce görmediğime hayıflandım.Bu vesileyle sitede özenerek incelemeler yazan ve bana farklı dünyaların kapılarını aralayan tüm kitap dostlarıma teşekkür ederim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İşte tam da o dönemde, Drogo, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde diğerlerinin, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
(e-pup 404)
Kar, yoğun bir şekilde yağıyor, taraçaları kaplıyordu. Kara bakarken, Drogo, her zamanki endişesini daha da güçlü bir biçimde duyumsadı; gençliğini, önünde kendisini bekleyen uzun yılları düşünerek bu duygudan kurtulmaya çalıştı ama başaramadı. Nedeni bilinmeksizin zaman, günleri birbiri ardından yutarak, çok daha hızlı bir biçimde akıp gitmeye başlamıştı. insan şöyle bir çevresine bakana kadar akşam oluyor, güneş ufukta kayboluyor, derken öbür taraftan yeniden belirerek karla kaplı dünyayı aydınlatıyordu.
(e-pup 389-390)