Gayretin dağılmasının en büyük mahsuru; hiçbir düşüncenin tamamlanmasına vakit kalmamasıdır. Denilebilir ki bazı fikirler va bazı hisler gelip geçici yolcuların bir otelde yerleşmeleri gibi bir müddet sonra unutacağımız yabancılar gibidir ve öyle de kalırlar.