Yıkılıp giden bir uygarlıkta değil de barış ve sevgiye dayanan gerçek bir ortamda yetişselerdi,başka türlü davranırlardı elbette.Ne yazık ki,atom ve nötron bombası çocuklarıydı bunlar...
Yanımda kumların üstündeki cihazda ,Serenad bir kez daha çalmaya başladı.Kalktım üstümü başımı silkeledim.şöför beni hala bekliyor muydu acaba? Yoksa Azrail’den bana bir taksi çağırmasını mı rica edecektim ?