Kitabın konusu efsane bu ya soyu katledilmiş Kırgız topluluğunun ortada kalmış biri kız biri erkek iki çocuğun hayatını kurtaran Maral ana figürlü geyiğin yapılan iyiliğine rağmen edilen haksızlığı ele alıyor. Kitap sonunda geyik laneti kendini belli ediyor.
Kitap karakterlerini analiz etmek gerekirse :
Ana karakter çocuk saflığın ve masumiyetin simgesi,
Dedesi mümin gelenekselliyetçiliğin,
Damadı Orozkul yozlaşmışlığın, toplum ahlakının bozulmasını,
Berkey (Orozkul'un karısı müminin kızı) çaresizlik ve umutsuzluğun
Çocuğun anne-babası vicdansız ve ilgisizliğin sembolüdür.
Bazı kitaplar sadece sayfalara yazılandan fazlasını anlatır. Kişilerin sembolize edilmesi ya da her bir karaktere yüklenen özellikler anlam bütünlüğü ile harmanlanarak toplum ahlâkının yansıması olarak ortaya çıkar.
Beni kitapta en çok düşündüren konu şu oldu: olay 7-8 yaşındaki çocuğun etrafında gelişiyor ama çocuğun ne ismi var ne cismi...
Sanatçı ana karaktere isim vermeyerek bir mesaj veriyor burda yoksa isim veremeyecek kadar aciz değil. Masumiyet sembolü çocuk aslında sensin, benim, biziz...
Saflık göreceli olabilir belki ama masumiyet herkes tarafından çocuğa atfedilmiş bir olgudur.
Romandaki bütün karakterleri birer basamak olarak düşünürseniz ilk basamak masumiyet yani çocuk, sonraki ise masumluğunu yitirerek vicdansızlığın sembolü çocuğunu bırakan anne baba figürü. Daha sonra umutsuzluğa ve çaresizliğe düşen Berkey ve son olarak toplum yozlaşmışlığın sembolü Orozkul...
Kısa bir zaman diliminiz var ve bu zamanı çabuk bitecek bir kitapla doldurmak isterseniz okunabilecek kitaplar arasında.
Keyifli okumalar.