Etrafımızda gördüğümüz çoğu kişi görebilme yeteneğine sahip. Fakat bunu sorguladığımda aklıma bir soru geliyor; gerçekten görebilme yeteneği görme fiilini gerçekleştirmek için yeterli mi?
Kitap bir adamın trafikte yeşil ışığın yanmasını beklerken kör olmasıyla başlıyor. Bu körlük ki, adamın gittiği doktora giden kadının uğradığı eczacıya kadar, iletişim kurulan herkese er ya da geç bulaşıyor. Sebebi olmayan bir körlük bu, aniden çıkan ve gözün yapısında herhangi bir değişikliğe sebep olmayan.
Bu körlüğün sebepsiz yere olmasından çok sadece tek bir kişinin bu körlüğe yakalanmaması daha ilginç bir ayrıntı bence. Ortada günden güne yayılan ve bir ülkeyi esir alan, sebebi ve ortaya çıkışı belli olmayan "fiziksel" bir hastalıktan söz ediliyor görünüşte ama olayın derinlerine inildiğinde anlatılmak istenen şey bu kadar da basit değil.
Ben yazarın körlük hastalığı derken bahsettiği problemin, bizler, yani görüp fark edemeyen körler olduğunu düşünüyorum. Körlük, sadece bir fiziksel yoksunluk değil diyor yazar. Etrafındaki olan biten şeylerden haberi olmayan kişiler, bilimin, sanatın, gelişimin tadını almayan öğrenciler, sabah akşam tek işinin para kazanıp geçinmek olduğunu savunan yetişkinler... Bunların hepsi bir tür körlük aslında. Ve sanıyorum ki, körlüğün bu türü, körlük hastalığının türleri arasında en tehlikeli olanı.
Yazar, hayata, duygulara, düşüncelere karşı olan kayıtsızlığın ya da bir başka deyişle "körlüğün" getirdiği tehlikeleri oldukça somutlaştırıp kitabına yansıtmış. Kurgusu oldukça sürükleyici ve konusu da bir o kadar özgün bir kitaptı. Bu kitaba bir şans vermenizi öneririm.
Hadi Vahdeti isimli okura yanıt verildi
Beyza
Teşekkür ederim Hadi abi, incelemelerimi beğenmenize çok mutlu oldum. Kitaba bir şans daha vermenizi kesinlikle öneririm 😊
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
20'
Tek ihtiyacım olan şey, bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olanı biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek.
Sait Faik Abasıyanık
Sait Faik AbasıyanıkBeyza
Deniz kıyısında; sabaha kadar olmasa da geceye kadar oturdum, olan biten her şeyi gözden geçirdim, kafamda her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gittim. 19 yaşımın son gününde, kendime verip verebileceğim en güzel hediyeyi verdim sanırım.
Yaz geçti, sözgelimi midyelerden yorulduk
Eni boyu belirsiz bir ıslaklıktan
Upuzun gündüzlerden, sevimsiz otellerden
Eylül ki, sorabilir mi
Hüzünler iç kamaştırıyor, aşklarsa niye yoksul
Bir asfaltın kuru sıcak soğuğundayız
Oysa bir deniz feneri mevsimsiz ölür baylar.
.
.
Her şey o kadar dokunaklı ki
Eylülsem, istemeden kırılıyorsam bazen
Dağınık, renksiz bir mozayık gibiysem
Üstelik yalnızsam bir de -telefonda kuş sesleri
Aynalardan duvarlara bir üzünç akıntısı
Bu dünyada çekingen olmak çok iyi bir şeydir baylar.
.
.
Elmalar silik silik kırmızı artık -olsun-
Gözlerimiz tozlanmış, kirli
Gizlisi yok, bu dünyada böyle sıkılmak iyi
Sıkılmak iyi baylar
Biz hazır tuttukça böyle
İçi yangından alev alev
Dışı buz tutmuş kalplerimizi.
Edip Cansever
Edip CanseverBeyza
Eylül'e dair yazılmış en güzel şiir fikrimce.
"Eylül'ün Sesiyle"
Meğer amma da çok yalnız insan varmış.
Beyza
youtu.be/2GS9oI7RRMk
"O sıralar Osho okuyordum, herhalde onun etkisinde yazdım. Yoksa insanların yalnız olduğuna inanmam."