Herkes geçer diyor, geçer mi Olric?
Herkes ne bilir acımı, herkes ne bilsin acımızı!
Yaşar gibi yapmaktan, özlemez gibi yapmaktan, iyiymiş gibi yapmaktan, nefes alıp onu içimde tutmaktan, o nefeste boğulmaktan sıkıldım.
Ki nefessizlikten değil, nefesten boğulmaktır marifetimiz Olric.
Önce sevinç uyutmadı beni
Sonra üzüntü nöbet tuttu bütün gece
İkisi de gidince başımdan
Uyudum, ama ah, her Mayıs gecesi
Bir Kasım sabahı getirdi ardından.