Konuşmuyorum yokuşlarla,koşmuyorum insanlarla,koşuşturmuyorum içimde. Ya yanıyorum gökte ya da ateşle parlıyorum gök ötesinde. Tekrar ediyorum fotoğrafları,ezberliyorum bazı anıları. Her sonda olan bir cenaze için mum yakıyorum akşamları ama kafiyelemeyi unutuyorum romanları.
Derya Yaşaroğlu
Korku sanki okyanuslara sızdı,sokak lambaları yalnız kaldı. Sanki toplu bir göç başladı dünyadan. Hayat durdu,bazı hayaller unutuldu. Güneş bile kortu. Sokaklar büyüdü gibi boşlukta,evlerde küçüldü hatta. Dünya yenildi bir başına,başını eğdi çaresizlikten kayıplara.
Derya Yaşaroğlu