Ilayda Altintas
@Detevlin
Ankara Üniversitesi DTCF
Öğrenci
Ankara
15 Ağustos
890 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Hayata verdiği bu ara, onu yormuş, çok fazla gelmişti.
Yenisini bulamadığı gibi artık eski cennetinin de yerinde yeller esiyordu.
Hayat, hastalıklı bir insanın yorgun gözlerini yakan güçlü bir ışık gibiydi. Uyanık geçirdiği her an, etrafında ve üzerinde çiğ bir öfkeyle parlıyordu. Acıtıyordu. Dayanılmaz bir acı veriyordu.
“Bitirdim ben…
Koydum lavtamı kenara.
Mor üçgüller arasında
Gölgeler asılı durdukça
Şakımak da sona erdi, şarkılar da.
Bitirdim ben…
Koydum lavtamı kenara.
Eskiden bülbüller gibi erken,
Çiy düşmüş çalılarda öterken,
Kestim artık sesimi.
Yorgun bir ketenkuşuyum şimdi.
Dudağımdaki ezgiler bitti,
Öttüğüm zamanlar geçip gitti.
Bitirdim ben.
Koydum lavtamı kenara.”