Laleye yaklaşıp onu huşu içinde öpen Rosa, kendisini Tanrı’nın adaletine emanet ederek mırıldandı:
“ Tanrım! Cornelis’in bana okumayı hangi amaçla öğrettigini sen de biliyor muydun?”
Evet, insanları hak ettiklerine göre cezalandıran ve ödüllendiren Tanrı bunu biliyordu.
-Yine de, yüreğindeki sevince rağmen, bir adamı ihbar edip darağacına göndermek düşüncesiyle içi ürperdi.
Ama kötü fikirlerin ürkütücü yanı, şeytani zihinlerle yavaş yavaş yakınlaşmalarıydı.
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.
Oysa minnet ifadesi insanlarda çok nadir görülen bir şeydir, özellikle de minnet duygusu büyük olanlar, duygularını açığa vuracak ifadeyi bulamazlar; şaşkın şaşkın susarlar, utanırlar, zaman zaman da duygularını saklamak için yüzlerini asarlar.