Sevgi Soysal’dan okuduğum ilk kitap Yenişehir’de Bir Öğle Vakti oldu. Başlangıçta dili bana biraz yorucu ve mesafeli gelse de, her bölümde hikâyesini okuduğumuz karakterleri tanıyıp benimsedim.
Dönemin Ankara’sını, sınıflar arasındaki farklılıkları ve kesişim noktalarını gözlemlemek oldukça etkileyiciydi. Her kesimin kendi içindeki çatışmalarını, kırılganlıklarını ve yaşam mücadelesini görmek hoştu.
Özellikle Olcay, Doğan ve Ali arasındaki ilişkiyi daha fazla okumak isterdim. Bu karakterlerin gelişimleri ve psikolojik çözümlemeleri son derece güçlüydü; onların iç dünyalarına biraz daha uzun süre eşlik etmek güzel olurdu.
Esenlik, kişinin Benliğini (Egosunu) bırakması, hırstan vazgeçmesi, Egosunu koruma ve yükseltme peşinde koşmayı bırakması, sahip olma, koruma, gıpta etme, kullanma değil de, "olma" eylemi içinde kendini yaşamasıdır.
Esenlik, insanla ve doğayla duygusal açıdan tam olarak ilgili olmak, ayrılığı ve yabancılaşmayı yenmek, var olan her şeyle birlik duygusuna erişmek, kendimi, aynı zamanda "ben" olduğum ayrı bir varlık, bir birey olarak görmek demektir. Mutluluk ve keder için tam kapasiteye sahip olmak ve tam uyanık olmaktır.