Saliha
@Dilagahh
52 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Ruhumuzun ilmekleri doğduğumuz evde atılır.Doğduğumuz ev sadece fizik mekan değildir.Orada tattığımız duygular, sevilme ihtiyacımızın karşılanış şekli bizim kim olduğumuzu belirler.
Nobelli şair Louise Glück'ün de dediği gibi "Dünyaya bir kez bakarız çocuklukta geri kalanı hep hatıradır."
Acımak, doğduğu evde ruhunun ilmekleri yanlış atılmış bir Zehra öğretmen karakteri üzerinden insanın yargılarının ne kadar kırılgan olduğunu ve bir hayatın tek bir kişinin penceresinden bakarak değerlendirilmesinin insanı götüreceği kötü sonuçların neler olabileceğini gösteren sarsıcı bir eser olmuş.
Belki de bu eser ile Reşat Nuri Gültekin bizlere "Tanımaktır anlamının ilk şartı, sevmek/iyileşmek anlamaktan sonra gelir." demiş olabilir. Okurken gerçekten keyif aldığım gerek içerisinde barındırdığı sosyolojik öğeler ile gerek hikaye kurgusu ile gerekse hikayeyi anlatış şekli ile oldukça sarsıcı bir eser olmuş diyebilirim.
Keyifli okumalar dilerim ️
Reklam
'Dokuzuncu Hariciye Koğuşu' belki de Peyami SAFA'nın çocukluğunda hastalıklarının pençesinden kurtulmaya çalışırken hissettiği yeis ve üzüntüleri ileride kelimelere döktüğü zaman
karşımıza çıkan şeyin ta kendisidir.
Biz okurlar kitap boyunca bir hastalığın pençesinde yaşam mücadelesi verirken bir aşkın umudu ile güçlenmeye başlayan ancak ilerleyen dönemlerde sevdiği kızı ve sağlığını kaybeden ve vakti zamanında insanların sevgisini ve takdirini kazanmış genç bir çocuğun artık sevilmeyen ve istenmeyen bir adama dönüşüne şahitlik ederiz.
Aşkın en kötü zamanlarda bile yeşerdiğini görüp bundan cesaret bulabilirken aynı zamanda hayatın en katı duvarlarına çarpıp yere düşeriz. Kitapta karşımıza çıkan şey büsbütün umutsuzluk ve hüzündür.Bu hikaye yalnızca tamamlanamamış bir aşkın hikayesi değil adeta çocuk dünyasına yerleştirilmiş bir kameranın bir gözün bir hayatı bütün çıplaklığıyla önümüze serdiği bir trajedidir. #Karavandaki Adam'ın bu kitap hakkındaki düşüncelerinin sadeleştirilmesi ve düzenlenmesidir.Orjinal metin için "youtu.be/SYUyzYMRYGs"bknz.
Oblomov 2022 yılında okuduğum en iyi kitaplardan biriydi sanırım. Hani Nietzsche'ye atfedilen bir söz vardır ya;
"Hayatın 'Niçin' ine cevap bulan 'Nasıl' ına katlanır"
diye biz de bu kitapta hayatının niçinine cevap bulamamış o sebeple de hiç bir nasıla tahammülü olmayan hatta şu kadar ki aşkın bile iyi edemediği bir adamın hikayesini okuyoruz.
Çoğu eleştirmen kitabın Batılı/Alman Ştolts ve Doğulu/Rus Oblomov ilişkisi ve yaşam stillerinde doğu ve batı çatışmasını işlediği noktasında hemfikirse de bence kitap bundan çok daha fazlası. Duyguları anlatmak noktasında çok çok başarılı bir eser olduğu kanaatindeyim. Çok bizden bir hikayesi olması hasebiyle de ayrıca dikkate değer buldum.Hayata dair,insana ve aşka dair şeyler o kadar güzel ve akıcı bir dille işlenmiş ki tek kelimeyle hayran kaldım diyebilirim.
