Divaneningüncesi
@Dilanetik
Non sum quod mihi destinaverunt; plus sum.
Lisans
İstanbul
1999
48 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
John Coffey aşırı empatinin ve hassasiyetin bir kimliğe bürünmesiyle karşımıza çıkıyor. Yeşil Yol bize aşırı empatiye sahip bir ruhun bu dünyada ne kadar yalnız kalabileceğini, birilerinin acısını onlar kadar yoğun hissetmeyi ve bunun ne kadar yorucu olduğunu anlatır. (Bakınız meşhur cümle "Yorgunum Patron") İdama giden yoldaki koridorun zemininin renginden dolayı Yeşil Yol denildiğini sandığımız ve diziye isim olan o yeşil yol aslında iyiliğin yaşamın, doğanın rengiyle ölüme yürütüldüğünü anlatan tezat dolu bir metafordur. Bu filmi bitirdikten sonra aklıma sadece şu cümle gelmişti "Önce kendin, sonrası sonra." Çünkü film bize iyi ol veya olma demez. Film bize iyiliğin gerekli olduğunu ama Hayatta kalmak için yetmediğini ve fazla fedakarlığın kendinden çalmak olduğunu gösterir.
Divaneningüncesi
İzlerken üzüntüden insanı yoracak kadar ağır ama muhteşem bir film
Red, önce "Umut insanı deliye döndürebilir" demişti ama sonrasında fark ediyor ki özgürlük ancak içeriden başlayabilmek, Koşullar değişmeden önce değişebilmekmiş. Tıpkı Andy'nin yaptığı gibi. Özgürlük hala umut edebilmek gücünü bulabilmekmiş çünkü "Ya yaşamak için çabalamalı insan ya da ölmek için"
Burak Asaf Yıldırım isimli okura yanıt verildi
Divaneningüncesi
Muhtemelen çok az kişi. Ama Andy bize yolu gösteriyor içine bak diyor belki bir bildiği vardır.
İnsanların ruhlarındaki asaleti gören mükemmel gözlerim vardır. Böyle birini bulduğum zaman da onu kaybetmemeyi isterim.
Sayfa 44
Divaneningüncesi
İnsanların gerçek yüzünü göremeyen bulanık gözlerim vardır. Bu yüzden her hikayem hüsranla sonuçlanır. 🥲
