Dilannur Hançer
@Dilanhancer
16 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Spoiler!
Taze öfkemle yazıyorum
343.sayfaya yani reikonun “naokonun durumu iyiye gidiyor, her şey yolunda”mektubundan sonra sayfayı çevirince kitabın boka sardığını anladım. Çünkü sonra ki sayfanın ilk cümlesi “Naoko’nun ölümünden sonra” bu kadar hızlı bir geçiş beklemiyordum gerçekten. Bundan sonra okuduklarım da cabası… Vatanabe karakterini kendi kafamda bu şekilde oturtmamıştım. Büyük hayal kırıklığı resmen.
Tüm hikaye boyunca nagasawa’yı yerdiler ama ben vatanabeden daha karakterli olduğunu düşünüyorum.
Reklam
“İnsanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur. Gerçekten akıllı bir adama bakıyorsun, hiç de iyi biri olmadığını görüyorsun.”
Penguende otururken,“Şuradan ince bir kitap bulayım da kahvemi içene kadar bana eşlik etsin.” adı altında okuduğum kitap. Tek solukta bitirebileceğiniz, iki arkadaşın dostluğunu ve başlarından geçen olayları anlatan harika bir kitap.
Echart’ın “olmak” kavramına ikinci yaklaşımı, daha derin ve daha kapsamlıdır. Bu anlayışa göre “olmak” deyince akla; yaşam, canlılık, doğum, yenilenme, akmak, dışa taşımak, verimlilik ve etkinlik gibi şeyler gelir. Böyle anlaşıldığında “olmak”, ”sahip olmak”ın, yani bencilliğin ve ben’ine bağlılığın karşıtıdır. Echart’ın yorumunda “olmak”, klasik anlamda aktif olmak ve kişinin kendine özgü güçlerini Üretici bir biçimde kullanması demektir ve bu, modern aktif olmak, yani “ticari” davranmak kavramından çok farklıdır. Aktif olmayı Echart “kendi dışına taşımak” olarak değerlendirir ve bunu “pişmek süreci”, “kendi kendini doğurmak” veya “kendi içinden taşan, benliğine akan şey” olarak tanımlamaya çalışır. Echart’ın aktif karakteri açıklarken bazen, “koşmak” sembolünü kullandığını görüyoruz: “Barış içinde koş! Koşan, hep koşuda bulunan ve barış içinde olan kişi, göksel bir insandır. Gökler hep çevresinde olurlar ve koşarcası barışı arar o da.”
Direkt olarak kadın karakterin bazı duygu ve davranışlarını abartılmış buldum. Onun dışında yazarın duyguları vurgulama yeteneği ve benzetmeleri çok başarılıydı. Kitabın sonralarına doğru beni etkileyen tek şey; kadının yeni tanıştığı bir adamı ailesine,çocuklarına değişmesinin pişmanlığıydı.
Jane Eyre1000Kitap
Zor başlayıp devam ettirdiğim, yine de her sayfasında konusunu daha çok merak ettiğim bir kitap oldu. Mutlu bir sonu olmasına rağmen içimi burkan tamamlanmamışlıklar oldu.Betimlemeler zihnimi tamamen meşgul edip gözlerimin perdesinde bir film seyrediyormuşçasınaydı. Dinsel öğeler ve döneme dair vurgular da vardı. Jane gerçekten başlı başına bir direnişti. Onun bağlılıklarına,özgürlüğüne ve inancına dair tutumları muhteşemdi. Bazen verdiği katı sert kurallarla okurunu üzmüş olsa da sonunda tamamen mutluluğuna teslim oldu. Akılda soru işareti bırakmadan her ayrıntıyı devam ettiren bir kitaptı. Jane’le birlikte ben de yaşadım...