Dilan Nur Yücel
@Dilannury
23 Nisan 2000
9 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
BAŞKALARI DEĞİŞMEYECEK AMA BEN DEĞİŞEBİLİRİMPsikoloji
Bir klinik psikoloğun kaleminden çıkan bu eser; uyanmak için yıkıldığınızda elinizden tutup ikinci bir hayatınızın olduğuna inandıracak gerçekçi ve şefkatli bir dost diyebilirim.
Hayatla duygusal anlamda yaptığınız her anlaşmada kaybeden tarafsanız, girdiğiniz “ acı” döngüsünde sadece isimler ve bedenler değişiyorsa, sizi görmeyen ve değer vermeyen insanları sevginizle değiştirebileceğinize inanma yanılsamasındaysanız -tıpkı ebeveynlerinizin değişebileceğine inandığınız gibi- ebeveynlerinizin neredeyse kopyası olan iç sesinizle bir döngüye sıkışmış olabilirsiniz.
“Eğer duygusal olarak olgun ve erişilebilir olmayan ya da bencil bir ebeveynle büyüdüyseniz; öfke, yalnızlık, ihanet ya da terkedilme gibi duyguları çok uzun süredir hissediyor olabilirsiniz.”
Ailenizden size miras kalan ve eğer farkına varmazsanız sizin de neslinize miras bırakacağınız anlaşılamama hissi, sert ve acımasız iç ses, duygusal dışa vurumların verdiği rahatsızlık, olgunlaşmamış yetişkinlerin bulaşıcı mutsuzluğunun temel sebebinin yok sayılmış hisler olduğunun farkına varacaksınız.
Farkındalık ve değişim için geç kaldığını düşünen her birey için ikna edici sebepleri olan yazar, ömrünüze iki yaşamınızı da sığdırabilecek kadar cesursanız kendi benliğinizin doğumuna şahit olabileceğinizin ısrarla üstünde durmakta ve duru anlatımıyla bilinçaltınıza insanların yaşadıklarının; yaşadıkları şeyi sürdürüp sürdürmediklerinden daha az önemli olduğunu öne sürerek işlemekte..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“ Doğu’nun otoriter baba figürü oğlunu öldürmekte, Batı’da ise oğullar babalarını…”
Üç güne yayarak okuduğum bu kitabın ilk gününde İstanbul’da yaşayan Raskolnikov(Cem karakteri) ile tanıştım ve ayaklarım yerden kesildi. İkinci günde o karakter artık bendim ve içgüdülerimle hareket ederek hayatımın başlangıcında hayatımın sonunu yazdım. Üçüncü günde ise yaşadığım yarım asırlık ömür, son kırk sayfaya sığdırılmıştı ve kırgındım…
‘‘Hayat, efsaneyi tekrar eder.’’
Tarihsel bir varlık olan insanın medeniyet ile olan ilişkisi bir “yineleyiş” olarak ele alınmakta ve tarihin tekerrürü düşüncesiyle kadercilik kavramı harmanlanarak okura sunulmakta.
Vurgulanan yoğun “kaderden kaçamama” algısı, olay örgüsüne dahil edilen metinlerle güzel bir şekilde işlense de Cem karakterinin iradesinin varlığını sorgulatmakta ve bu da kurguyu biraz da olsa gerçekten uzaklaştırmakta denilebilir.
Kitabın ilk elli sayfasında bir dağın zirvesini tırmanır gibi müthiş bir heyecan ve anlamlandırma çabasıyla ilerlerken devamında tırmandığınız dağın zirvesinden boşluğa bırakılmanız bir şeylerin eksik mi yoksa fazla mı olduğunu düşündürtüyor. Bu kaliteli kurgunun dört yüz sayfa olmasını dileyerek kitabı sonlandırmak zorunda kalmak okurda burukluk hissi bırakabilir.
Ancak her şeyi bir kenara bıraktığımızda:
Metinlerarası geçisin ( Kral Oidipus ile Rüstem ve Sührab ) yoğun olduğu bu eserde, metinlerin olay örgüsüne dahil ediliş şekli, dahil edilen metinlerin tek başına içine çeker nitelikte metinler olması, bahsedilen mesleklere yazarın fazlasıyla hakim olması, ana karakterin hislerinin yoğunluğunun okuru sarma şekli kitabın sonunu hızlıca getirmeniz için oldukça geçerli sebepler diyebiliriz.
Sayfalarda ilerlerken Cem’in Kırmızı Saçlı Kadın’a olan takıntısı ve içgüdülerinin ağından
“ Başarı sadece kendi adımızla aldığımız kararların ve gösterdiğimiz çabaların toplamı değil. Daha çok, bir armağan. Çizginin Dışındakiler, kendilerine fırsat verilenler ve bu fırsatları değerlendirecek güç ve soğukkanlılığa sahip olanlar…”
Başarının bireysel üstünlük olarak görüldüğü bu dönemde, insanın kendi potansiyelinden en yüksek seviyede nasıl yararlanacağı konusunda kullanma kılavuzu kabul edilebilir.
Çizginin dışına çıkarak dünyaya yön veren kişilere hayat nasıl davrandı?
İnsan, sadece çalışarak ne kadar yükselebilir ? Çalışmazsa ne kadar dibi görebilir ?
Bir işte uzmanlaşmak için 10 bin saate mi ihtıyacımız var?
Eğer IQ seviyeniz sizi iyi bir üniversiteden başarılı bir şekilde mezun etmeye yeterliyse -ortalama bir insanın biraz üzerindeyseniz- dehaların başardığı şeyleri başarmak için hiçbir engelinizin olmadığından haberiniz var mı?
Dünyanın en zeki adamının ismini neden hiç duymadık?
Asırlar geçse de büyük büyük büyük büyük büyük atalarımızın ruhumuzda bıraktığı bir iz var mı ve bu iz varsa hayatımızı nasıl şekillendiriyor?
Mükemmel bir girişimci ya da bir Silikon Vadisi milyarderi olmak istiyorsanız hangi yıl doğduğunuzun, başarılı bir pilot olmak istiyorsanız nerede doğduğunuzun bir önemi var mı?
Asya ülkelerinin matematikte sağladığı başarının çeltik tarlalarıyla olan bağlantısı ne? Okul çağındaki çocuklara yaz tatili sistemiyle verdiğimiz zararın farkında mıyız?
Yoksul çocuklar; daha az uyuyarak, daha çok çalışarak ve yorularak - çocukluklarını feda ederek- hayatla aralarında gerçekleşen pazarlıkta neler elde edebilirler ?
Bu garip sorulara cevaplar buldukça çizginin dışında olan kişilerin bu çizgiyi nasıl aştıklarına çok farklı bakış açılarıyla şahit olacaksınız.
Kısaca hayatın tesadüflerden ibaret olmadığının, çalışmanın ama çok çalışmanın her
Kendine yardım kitabıİnsan ve Duyguları
Kendi ruhunuzda sahip olmadığınız güzellikleri başkalarına sunamazsınız.
Eğer sizin için başkalarından bir şeyler almak – sevgi, şefkat, yardım- vermekten daha zorsa kendinize sizden başka yardım edecek kimseniz yok demektir.
Sert ve eleştirel iç sesinizle savaşmak günlük işlerden daha zorsa, sevildiğinizi bilseniz dahi bunu hissedemiyorsanız, kendi benliğinizi anlamlandırmak yerine başkalarının hislerini anlamlandırmayı tercih ediyorsanız, insanlar sizden çözüm üretmeniz adına tavsiye almaya geliyor ancak hisler konusunda uzak duruyorsa, ufak bir his kırıntısı için ekstrem sporlar ilginizi çekiyorsa, intiharı ciddi anlamda düşünmeseniz dahi bir gün ölecek olma düşüncesi size huzur veriyorsa, bulunduğunuz yeri terk ettiğinizde sizi sevenlerin nasıl üzüleceğini düşünmek içinizi ısıtıyorsa, her zaman içinizde bir köşede eksikseniz ve hiçbir yere ait değilseniz kendinize yardım etmelisiniz.
Bu kitap; hayatta gerçekleşmemiş şeylerin gerçekleşmiş şeylerden daha etkili olduğunu açıkça ortaya koyarak çocukluğunuzun elinden tutuyor. Mahrum kaldığınızdan haberiniz bile olmadığınız her durumu size bilimsel bir yolla açıklıyor.
Yavaş yavaş ve kendinizi tanıyarak okunmasını tavsiye ettiğim bir kitap.
Üzgünüm Meursault..İnsan ve Duyguları
“Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum.”
Kitabı açtığımda karşıma çıkan ilk cümledeki umursamazlık ile kitabı bir gecede bitirdim.
Henüz ölmeden; sahip olduğunuz irade gömleğini çıkardığınızda başka iradeler tarafından yazılan kaderinizi nasıl yaşamak zorunda bırakılacağınızı görmek, insanda uyandırıcı bir etki bırakıyor.
Aslında bu kitapla en dibin dahi bir dibi olduğunu ve konfor alanından çıkmadan hayata devam etmenin ölü olmaya denk gelebileceğini gördüm.