Dilan uzun
@Dilanuzun
Öğretmen
Medipol üniversitesi sosyal hizmet İstanbul üniversitesi çocuk gelişim
İstanbul
131 okur puanıEylül 2020 tarihinde katıldı
Okumak ve izlemek arasında tercih yapmak her zaman için zor olmuştur, ikisininde kendine göre vazgeçilmez tarafları vardır çünkü. Ölümsüz aileyse okurken izleyebildiğiniz bir kitap. Yazar betimlemelerini o kadar güzel yapmış ki her anı hayal gücünüzde canlandırabiliyorsunuz. Çocuk edebiyatı sınıflandırmasınde yer alsa dahi her yaştan okura şiddetle tavsiye ediyorum. Sıcak, huzurlu, kaliteli bir yapıt.
Livaneli neden ve nasıl "Livaneli" olmuş bu kitapla anladım. Türk edebiyatına,kitap okumaya başladığım zamandan beri varolan önyargım ilk önce Hakan Günday daha sonrasında Elif Şafak'la ufaktan da olsa yıkılmıştı ama sanırım Zülfü Livaneli hepsinden çok daha büyük bir yıkıma uğrattı önyargımı. Kitabın iki yüz elli sayfasını "evet dili güzel, akış da gayet iyi ama pek de numarası yok sanki" düşüncesiyle okurken son elli sayfasında o ana kadar kafamda oluşmuş tüm fikirleri yerle bir etti. Değil iki yüz elli ,böyle bir son için beş yüz elli sayfa beklemeye razıyım sanırım. Mükemmel bir yapıt, mükemmel bir kurgu.
Azil1000Kitap
Hakan Günday ile Kinyas ve Kayra romanı ile tanışmış ve çok da sevmiştim. İlerleyen süreçte senaristliğini yaptığı internet dizisi Şahsiyet ile daha da ilgimi çekmeye başlamıştı ve Azil 'de aynı şekilde asla pişman etmedi. Spoiler vermemek adına sadece şiddetle tavsiye ediyorum diyebilirim. Döneminden bağımsız bir kalemle yazdığı romanları sizi içinde bulunduğunuz durumlara ,hayatınıza belki de farklı pencerelerden " acaba " diyerek bakmanıza yardımcı oluyor. Bir sonraki kitabını da merakla okuyor olucam.
Tek kelimeyle harika. Uzun zaman sonra klasiklere ara vererek okuduğum bir kitapdı. Harika demekten başka bir şey gelmiyor elimden bunun sebebini okuyunca mutlaka anlayacaksınız. Sona gelince derin bir nefes alıp sakince kitabı bırakıp tüm olanları düşünmek ayrı bir keyif veriyor .
Fyodor Dostoyevski beni Rus edebiyatına aşık eden ve en sevdiğim yazar. Suç ve ceza romanıyla kendisine hayran olduktan sonra birden tüketmemek adına kitaplarını yavaş yavaş okumaya başladım, beyaz gecelerse okuduğum dördüncü kitabı.
Kitap beş ayrı hikayeden oluşuyor, bana göre beşide çok sürükleyiciydi. Bir kez daha neden çok sevdiğimi anladım. Karakterlerinin ruhsal çıkmaz ve bunalımlarını kusursuz işleyen Fyodor'u bu yüzden bu kadar çok seviyorum sanırım.
Dün de bugün de sürekli geçim sıkıntısı, gelecek kaygısı, duygusal buhran ve toplumsal baskı yaşayan gençlerin sesi oluyor sanki her kitabında. Dünya değişse de sanırım yaşadıklarımız,sıkıntılarımız,çıkmazlarımız, üzerimizdeki baskılar sadece şekil değiştiriyor;böyle olmasaydı bu kadar özdeştiremezdim çünkü kendimle her bir karakterini.
