Bazen düşünürüm, ne kadar garip mahluklarız. Hepimiz ömrümüzün kısalığından şikayet ederiz; fakat gün denen şeyi bir an evvel ve farkına varmadan harcamak için neler yapmayız...
Sanki mutlu olmayacağız.Mutlu olmak imkansız. Kül tablası da yarım bırakılmış, hiç içilmeyecek bir sigara ; duvarda solgun, eski fotoğraflar ya da vazoda bir demet sümbül yetecek mi beni hatırlamalarına ? Sanki her şey bitmiş. Yaşanan hiçbir şeyin tekrarı yok.