Nietzsche, Mill'i 'beyinsiz' olarak nitelemekte, bazı insanların başka insanlardan daha önemli olduğunu söylemekte, dolayısıyla onu, onların mutluluk veya mutsuzlubarının sıradan insanın mutluluk veya mutsuzluğundan daha önemli olduğu gerçeğini görmezlikten gelmekle suçlamaktadır.
Faydacdık, politik kurum olarak demokrasiyi savunan bir politika felsefesi olarak da görülür. Faydacının sözünü ettiği mutluluk veya haz, sadece eylemi yapan kişinin değil, ondan etkilenen herkesin mutluluğu veya hazzıdır. Onun böylece 'herkes'i, en büyük sayıda insan kitlesini hedeflemesi, demokratik bir arka planı ve zihniyeti yansıtmaktadır.
Kısaca ahlaklı adam, 'haz aritmetiğinde usta olan bir adamdır. Başka deyişle o, başarılı bir 'haz muhasebecisi'dir. Böylece mümkün olduğu kadar çok insana mümkün olduğu kadar çok haz veren bir eylem, böyle olmayan bir eylemden ahlaki bakımdan daha doğru bir eylemdir.
Bentham tarafından formüle edilmiş olduğu şekilde faydacılık ilkesinin söylediği ise şudur: En büyük sayıda insana en büyük (maksimum) ölçüde muüuluk sağlayan bir eylem, doğru eylemdir.