Deniz
@Diogatto
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Fransa'da Victor Hugo, Flaubert, Zola, hem romanları hem politik duruşlarıyla toplumun temel taşlarını döşüyorlardı.
Nuran’ın gitmesiyle zihni hayatı durmuş gibiydi. Sanki genç kadın bu mazi rüyasının bütün canlı ve güzel taraflarını beraberinde götürmüş, yerinde tıpkı Mümtaz’ın hayatı gibi bir kül yığını kalmıştı. O kadar dikkatle hazırladığı, beraberinde yaşadığı kahramanlar, bir daha dirilmelerine imkân olmayan gölgeler, sıska ve cansız kuklalar olmuşlardı. (Huzur, Ahmet Hamdi Tanpınar)
"Muson mevsimi yaklaşıyordu. Onunla birlikte de yenilmez hastalık ve çürümüş cesetlerin kokusu. Kent kırmızıya bürünecek, sokaklar ölümü çağıracak. Mahalle önemli değildi, hastalık önemli değildi. İnsan ıstırabı görüntüsü yayılacak ve ıslak kaldırımlara yapışıp kalacaktı. Tanınmayan bedenlerin kör geceye teslim edildiği, insanlığın ateşli sınırlarına kadar..."