Damla DEMİR
@DmlDmr
Yazarın 12 Eylül karanlığını hapishanedeki bir çocuğun gözünden anlattığı kısa bir roman. Bir oturuşta okuyacağınız kısacık bir kitap ama insanda bıraktığı etkisi de bir o kadar derin. Annesi hapishanede olduğu için onunla beraber kalan Barış'ın hapishaneden giden İnci için yazdığı mektuplarda anlattıkları... Bir çocuğun bu kadar ağır duyguları hissetmesini okuyucuya çok fazla geçirilmesi aslında bu kadar çok derinleştirip güzelleştiriyor kitabı. Okurken gözlerinizin dolacağı çok anlamlı bir eser. En çok etkilendiğim cümlerden;
"Özgürlüğe çölde kalmış bitkiler gibi susamışız"
"Bizim göğümüzün yalnızca gündüzü var. Senin göğünde akşam oluyor mu İnci?"
Özgürlüğü elinden alınmış bir çocuk ne kadar mutlu olabilir? Bence çocuklar kuşlar gibi olmayı hak ediyorlar. Özgürce yaşamayı, düşünmeyi, sevmeyi ve sevilmeyi...
Her çocuk özgür olmayı hak eder...
Reklam
Hayatın gerçeklerini en içten ve samimi bir şekilde anlatan bir roman. Okurken aynı zamanda mutlu olduğunuz, içinize bir sıcaklık ile dolduran aynı zamanda hüzünlendiren çok güzel bir eser. Kitap bittiğinden iç çektiğim hatta ağladığım bir eser... Duygusal ve akıcı bir kitap okumak istiyorsanız tam size göre...
Reklam