Peki ben, tüm duyguları dopdolu, attığı her adımda önünde cennetin açıldığını hisseden ve tüm dünyayı sevgiyle kucaklayan eski insan mıyım artık? Bu kalp çoktan öldü. İçinde hiçbir duygu yok.
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, bırakamam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim.