Ama kimi zaman insanın başından öyle karmaşık, öyle acı şeyler geçer ki, onda şeytanın parmağı olduğuna inanmamak güç olur. Çünkü ancak bu biçimde ona bir anlam verilebilir, katlanılır bir hale sokulabilir.
Sağlık sigortanız yok, şeker hastasısınız ve insülin almaya paranız yetmiyor; zorba bir patron tarafından haftada altmış saat çalışmaya zorlanıyorsunuz; çalışma arkadaşlarınızın birer birer işten çıkarıldığını görüyor, sıranın size geldiğinden şüpheleniyorsunuz - bu gibi durumlarda yaşadığımız stres “kendi kendi dayattığımız bir şey” değil. Bize dayatılan bir şey.