Ölüp gideceksin, kimse anmayacak seni,
dermedin çünkü güllerinden Pieria’nın
yortup duracaksın evinde Hades’in sipsilik
uçarcasına karanlık ölüler arasında*
Bezdim şu hayattan daha yirmi ikime basmadan.
Ey Aşk Tanrıları! Nedir bu işkence? Neden
yakarsınız içimi? Diyelim öldüm, ne yapacaksınız?
Doğrusu tanrılar, siz şaşkın olanlar, yine zar atıp duracaksınız. 
Bir tanrı, bir öfke
getirdi onları buraya acılar çekelim,
gözyaşı dökelim diye. Yazgısı ölmekse ovada
varsın ölsün savaşta. Hangi büyüleri hazırlarım
şimdi ben, ana-babamın arkasından? Ne derim onlara?*