“Babalar görüyorum babalar , müthiş kabuslu uykularından uyanmış.”
Babamın hep uyurken gördüm. Çok çalışırdı , çok para istemezdik . Harcamazdık da .. ama yetmiyordu heralde ; hem fabrikada hem ek işte çalıştı senelerce . O yüzden çocukken biz uyanık az gördük onu. Şimdi yaşlandı . Müthiş kabusları geride mi kaldı ? Umarım kalmıştır . Çünkü ben sırtladım artık o rüyaları.
Bir intihar içimde
Biraz cesaret sadece
Bitecek tüm dertlerim
Boktan bu geceyle
Kelime darağcı bile
Asmış kendini sessizce
Raks ettiği beynimde
Bulamıyorum
Güzel günler gelir mi
Dünden beri ne değişti
Söz söylenmez kalbi
Ellerimle yok etmeli
Şiir yazan adam
Hayatı zehreden madam
Dante gibi ortadan
Veda ediyorum
Yaşım daha otuz
Alıntılarla sürülen topraklardan merhaba.
Bir doktorun en yakın dostu kitaplar olmuştur hep. Gençliğinde az dostu , büyüyünce çok işi olmuştur . Kayıp geçen zamanı, başka sıfatlar altındaki hayatları görmesini sağlayan kitaplar olmuştur .