Günlerden bir gün Sacramento Irmağı'nın orada arkadaşlarla takılıyorduk. O gün mavracılığım üzerimdeydi. Lennie'ye döndüm, 'Atla suya,' dedim, Atladı. Hiç yüzme bilmiyordu. Biz onu çıkarana kadar neredeyse boğuluyordu. Onu çekip sudan çıkardım diye bana öyle minnet duydu ki! Atla diyenin ben olduğumu hepten unutmuştu. İşte... onunla bir daha asla dalga geçmedim.
Aslında tepeye düzgün biçimde tırmandığımı sanırken yokuş aşağı inmişim meğer. Gerçekten de böyleydi. Halkın önünde tepeye tırmanırken hayat ayaklarımın altından kayıp gidiyormuş.