Sopanın ve Dişin YasasıEdebiyat
Bu kitap benim için bir devam kitabıydı. Sanki ''Yıldız Gezgini'' ndeki uzun bir yolculuktaymış gibi okudum. Yine Jack London okuduğumuzu belli eden akıcı bir dil, geçmişe göndermeler ve en önemlisi kızak çeken köpekler...
Evcilleşmiş köpeğimiz Buck'ın satılmasıyla başlayan maceramız Buck'ın yaşam mücadeleleriyle sürüp giderken öz kimliğini bulma çabalarıyla son buluyor. ''Beyaz Diş'' kitabıyla mukayese etmemek için önce bu kitabı okudum ve iyi ki de öyle yaptım. Kitap için ne çok iyi ne de çok kötü diyebilirim. Yazarın ilk kitabı ve fazla da bir beklenti içerisinde okumadım açıkçası.
İyi okumalar :))
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kalp gözünüz açık olsunEdebiyat
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2019 35. kitabı
·16 saatte okudu
·Okunma: 14 Haziran 2019 16:10
Bu kitabı üçüncü okuyuşum, ama doyamıyorum bir türlü böyle bir hayal ürününe. O kadar yalın anlatmış ki bize gözden kaçırdığımız detayları kapılıp gidiveriyoruz o yalın anlatıma. Kendisi küçük fikirleri büyük prensimiz ve onun hiç aklından çıkarmadığı dört dikenli gülü eşsiz bir sembol teşkil ediyor benim için. Böyle bir sembolü bana kattığı için uçmaktan hiç vazgeçmeyen pilotumuza şükranlarımı sunuyorum. Kesinlikle bir çocuk kitabı olarak bakılıp yabana atılmamalı ''Küçük Prens,'' her yaştan her insanın okuyup düşler kurabileceği, yıldızlara bakıp ''Koyun gülü yedi mi, yemedi mi?'' sorusunu cevap arayacağı fevkalâde başyapıt...
Gez dolaş yine bana gelEdebiyat
Kitaba başlamadan önce çıtam yüksekti bu kitaba karşı ve ''Yıldız Gezgini'' sanki bir sırıkla atlama rekoru kırdı önsezimin çıtasının çok çok üstüne çıkarak. Bu kadar zengin bir içerik beklemiyordum.
Jack London gerçekten okutuyor kendisini. Temel başlık hapishanedeki ağır yaşam koşulları ve hapishane reformları gibi gözükse de birçok alt metin var bu kitapta. Felsefe, tarih, edebiyat, aşk, mahkûmluk, özgürlük güzel bir şekilde irdelenerek işlenmiş. Kurgunun içinde kurgu, anlatıcının içinde anlatıcı mevcut. Bolca nükte yapılmış, bu mahkûmların vurdumduymazlıklarıyla birleşince yüzde pek tabii tebessüme yol açıyor. Hep mi iyi yanlarından bahsedeceğiz derseniz farkına vardığım bir durum var. Zaman zaman kullanılan sivri dil beni rahatsız etti fakat bunu da olayların geçmiş zamana dayanmasına bağlıyorum. Bazı yerlerde Darell Standing anlatıcı konumunda uyarı atışları yapıveriyor okuyucuya ve laflarını yüzümüze çarpmaktan alıkoymuyor. Kitapta ilgi çeken bir kavram var ki o da ''kızıl gazap'' Varsın onu da siz keşfedin canım... Birçok zaman, birçok mekan, birçok kişi var ancak Darell bu kişilerin özde aynı oldukları konusunda ısrarcı davranıyor. İçimden geçenleri yazıya döktüm.
İyi okumalar :))
İçimizde Yaşayan Gerçek Martı Jonathan'laraEdebiyat
Puan vermedi·96 syf.··
2019 32. kitabı
·3 saatte okudu
·Okunma: 04 Haziran 2019 01:02
·Uçmak, sınırları aşmak, öğrenmek, görebilmek, kendini bulmak ve istemek, gerçekten istemek...
Bu kitap, neden süregelen eylemleri sualsiz sürdürdüğümüzü sorgularken, uçmanın ayrımına varabilmeyi öğretiyor.
Gerçekten de '' öğrenecek ne çok şey var ''
Öğrenmenin yeni öğrenmeleri doğurduğunu ve bu ''öğrenmek'' eyleminin sonunun olmadığını bir martı vasıtasıyla anlatmış ''Richard Bach''
- Sen yapamazsın
- Senin doğan bu
- Bırak şu boş işleri
- Bu yaptıkların karın doyurmaz
diyenlere inat yapmalı ve onlara yanıldıklarını göstermeliyiz.
'' Cehaletimizi kırabiliriz, becerilerimizi, yeteneklerimizi, ve zekâmızı kullanarak kendimizi bulabilir, kendimiz olabiliriz! ''
En önemlisi özgür olabiliriz!
Kendini aramak, bulmak ve sınır tanımamak gerek,
Kendine kulak vermek, kim olduğunu anlamak ve hep üstüne koymak gerek...
'' Biraz gözünü açmak, şöyle bir bakınmak yetebilir belki de ancak bunu yapmaktan bile acizler ''
Böyle vurucu konuları hayvanlar üzerinden anlatmak, kanımca olaylara daha eleştirel bakabilmemize önayak oluyor.
Bir solukta bitirebileceğiniz, bazı fikirde kalan fakat uygulamaya geçiremediklerimizi hatırımıza getirecek; gelenek, görenek ve hurafelere karşı kendini arayan özgür Jonathan Livingston'un hikayesi...
Aman beyler yoldan geldim yorgunum, yorgun da değil gözlerine vurgunumEdebiyat
"Fakat onun yokluğu müthişti."
Bu kadar küçük yaşta ölümün sessizliğiyle tanışan Yusuf hayat karşısındaki o naif duruşuyla o kadar etkiledi ki... Belki de doğru zamanda okudum. Gitmenin ve kalmanın; ölmenin ve yaşamanın ayrımına varabildim.
Hani görünen köy kılavuz istemezdi.
"1903 senesi sonbaharında ve yağmurlu bir gecede Aydın'ın Nazilli kazasına yakın Kuyucak köyünü eşkıyalar bastılar ve bir karı kocayı öldürdüler." cümlesiyle başladı ve beklentimin doymak bilmezliğini ziyadesiyle doyurdu.
Bütün o karakter tahlilleri ruhumun derinlerine kadar işleyebildi.
"Ben de insanım Yusuf, ben de etten ve sinirden yapılmış bir mahlukum. Bana da biraz acıyın canım!.." dedi Muhtar çaresizliği hissettim.
Yusuf'un çevresine duyduğu yabancılığı hissettim.
Kübra'nın bakışlarını ta yüreğimde hissettim.
Belki bir senede hissedemeyeceğimi ziyadesiyle hissettim. İşte bu yüzden okuyoruz ya zaten... Kitap boyunca Niçin? Kimin için? soruları yankılandı kulaklarımda. Kitabın sonu desen tam da bizim Kuyucaklı'ya yaraşırdı.
Kübra konusu muamma... Bekledim, gelecek dedim, karşısına çıkacak dedim, olmadı.
Söylenecek çok söz, yazılacak çok kelime var fakat kısası mâkbul, iyi kitap kurtlamalar...