Hep aynı gözlerle bakardı hayata: Kazalı belâlı yolları kazasız belâsız atlatmayı, eylemekten çok eylememeyi başaranların çorak bakışı. Yaşanmamıştan çıkarılan grurun acı tacı.
Ahmet ümit kitaplarını severim fakat bu kitaba bir türlü ısınamadım kitabın ortasından sonra azalsa da kitabın ilk sayfalarında tüm tuşlara basılarak (eşcinsellik , devrimcilik, dinsizlik, ısrarla Türk yerine Türkiyeli demek) çok fazla solculuk pompalanmış gına geldi. Başladığım kitabı bitirme huyum olmasaydı yarıda bırakabilirdim.
o dönemin kültürünü anlayabilmek için okunması gereken kitaplardan biri, Osmanlının son zamanlarında toplumun ne kadar bozulmuş olduğunu ortaya koyuyor. akıcı bir tarzda yazılmış