“Seninle konuşamam.” diye mırıldandı. “Benim o kadar çok canımı acıttın ki bütün gece boğula boğula öksürüp uyumayacağım. Ben ıstırap içindeyken sen rahat rahat uyuyacaksın. Benim yanımda ise kimse bulunmayacak.Böyle korkunç geceleri acaba sen olsan nasıl geçirirdin merak ediyorum.”
Dünya kadına, erkeklere dediği gibi; Yazmayı seçersen, yaz, benim için fark etmez." demedi. Dünya kahkalara boğularak şunu dedi " Senin yazmandan ne çıkar?"
Öyle görünüp çıkarıma bakacağım sadece; Yoksa düşündüklerim niyetlerim görünüşüme yansısaydı eğer, çok geçmez herkesin diline düşer, kargalar gagalardı beni. Çünkü göründüğüm gibi değilim ben!
Bu basamağın ya önüne kapaklanmam yahut üstünden aşmam gerek çünkü yolumu kaplıyor. Yıldızlar ateşinizi gizleyin! Işık benim o kapkara isteklerimi görmesin. Göz, eli görmezlikten gelsin, ama yine de gözün bakmaya korkacağı iş gerçekleşsin