Duygu
@Duyggu_
http://1000kitap.com/gonderi/62849350
2 Temmuz
130 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Insanın kullandığı ilk alet, başka bir insandır.
Hakan Günday
Hakan Günday
Murat isimli okura yanıt verildi
Duygu
ZiyanReklam
8/10
2021 3. kitabı
Edebiyat söz konusu olduğunda pek bilgili olduğum söylenemez. Basit bir okuyucuyum sadece... Detaylı inceleme yapabilecek yeterlilikte görmüyorum kendimi. O yüzden bu inceleme, daha çok, kısa bir yorum niteliğinde olacak.
Bilgisizliğime rağmen neden yorum yapma ihtiyacı duyduğumsa belirsiz diyebilirim. Tam olarak açıklayamıyorum ama bir şeyler söylemezsem kendimi eksik ya da kötü hissedeceğim sanki...
Normalde bana göre şiirin de şiir kitaplarının da kısa olanı makbul, uzun paragrafları ise sıkıcıdır. Bu kitap da uzun paragraflar halinde, dolayısıyla sıkıcı olması gerekirdi.
Bir yanım gerçekten de böyle olduğu hissine kapılıyor. Ama neden diğer yanım daha baskın gelip bu kitabın sıkıcılıktan öte harika bir yanı olduğunu söylüyor?
Belki de bilgisizliğimdir, hislerimin sebebini açıklayamayışımın nedeni...
Ama bu uzun paragraflarda, hatta kimi zaman çoğu satırın da çok ufak değişikliklerle aynı şeyleri söylediği satırlarda başka bir hava var... İşte aynı ve uzun şeyleri okuyup yine de okumaya devam edebilmeme şaştığım için bir şeyler söyleme gereği duydum.
Sanırım kitabın büyüleyen tarafı; basit, sade, sıradan denebilecek şeylerden uzun uzun bahsetmesine rağmen, o şeyleri çok güzel bir şekilde betimleyebilmesidir... Hatta satırlarında bahsettiği şeylerden daha fazlasını da bulabiliyorsunuz. Mesela çağın hızlı ilerlemesinin (!) bir güvercinde yarattığı yurtsuzluğu (s. 41); insanın yaratıcılığının ortaya çıkardığı yıkıcılığın karpuz fidelerinde yarattığı umutsuzluğu (s. 45); "o gemi bir gün gelecek" sözünde, gemiyle gelecek olan vardır ya hani... İşte bir vapur betimlemesi üzerinden özlemi, yalnızlığı, beklentilerden duyulan utancı buldurur size (s. 157).
Mesela Hasan Ali Toptaş'ı okuduğumda böyle hissetmemiş, dolayısıyla pek etkilenmemiştim. 3 ya da 4 yıldız verecekken,
Duygu
Aruoba okurken benim de çoğu zaman hissettiğim şey 'çok iyi değil mi yaa' oluyor :) Cümleler sanki büyük bi incelikle düşünülüp kurulmuş ama aynı zamanda da doğal bir akışla bir nefeste oluşmuş gibi :) İyi okumalar..
Yaşamını önceden yaşamaya çalışacaksın hep - oysa olanaksızdır bu : yaşamın ancak yaşandıktan - sen onu yaşadıktan
- sonra, senin yaşamın haline gelecek.
Yaşamını yaşamadan yaşayamazsın
-yaşamın, yaşanınca, yaşamındır.
Ama yaşamını önceden yaşamağa çalışmadan da edemeyeceksin : yaşadığın kadarından çıkardığın sonuçlar seni belirli yol ayırımlarına götürecek - oralarda da, 'şuraya doğru / ya da buraya doğru' kararını vermeğe zorlayacak:
Vermek zorundasın bu kararları.
Oysa senin kararlarına aldırmaz yaşamın
- karşına öyle şeyler çıkarır ki, uçup gider o
- sözümona 'derinlemesine düşünülmüş'
- kararlar, yönelmeler, hedefler :
çünkü, işte, yaşanmamışlardır.
İşte, yaşananlar alıp götürür yaşamını
- yaşamın da, budur işte:
-yaşamın, yaşadıklarındır
-yaşamaya 'karar' verdiklerin, ya da yaşamak 'istedik'lerin değil...
Sayfa 49
Duygu
(Bir de şöyle bir kısım vardı😊)
Yaşam gidince ne yapacağını bilemediğin,ama gitmek istediğin yerlere doğru katettiğin yollardan oluşacak - ki,bunlar,belki,o yerlere gitmek istediğini bile ancak sonradan anlayacağın yollar olacak..
Akıp gidiyor yaşam. Mutluluk da bata çıka yüzüyor işte. Çürük bir tahta parçası gibi sulara kapılmış mutlulukla nereye varılır?
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Duygu
:)