“Sen benimle niçin dargın duramıyorsun, bilir misin? Çünkü dargın duracak olsan kavgaya imkan bulamayacaksın. Yeniden kavga etmek için mutlak barışmak lazım geliyor…”
Reklam
Ah! Nihal’in o yaşamaktan şikayet ediyor sanılan sarı, sarılığında uçucu bir pembeliğin aldatıcı neşeleri hemen solacak bir gül inceliğiyle titreyen hüzünlü çehresi!
Kalplerinde anneyi çocuklarına bağlayan saygı ve sevgi ilgisi kurulamamış bu iki insan, iki düşmana benzeyen bu anne ile kız, derin, ağır, soğuk, sanki aralarında yatan bir tabutun mateminden gelen bir sessizlikle hareketsiz kaldılar.
Onlarda taklit edilemeyen şey giydikleri değil giyinişleriydi. Peçelerini bir iliştirişleri vardı ki onu herkesin peçesinden başka bir şey yapardı.

Puan vermedi·84 syf.·
2026 17. kitabı
Reklam