..ne kadar çok merkezinde kalırsan,o kadar çok yaşamla birsin ve her şey o kadar önüne dökülür
...sen dönüştükçe kaçınılmaz olarak yaşamını oluşturan tüm öğeler de dönüşüyor ve samimiyetsiz arkadaşlıkların yerini can dostlar alıyor
..kağıdı oldum olası seven biri olarak gelecekte söze şöyle başlanmamasını dilerim:”Bizim zamanımızda kitap diye bir şey vardı,kağıttan yapılıyordu.Düşünebiliyor musunuz?”