Ebrar Köçer
@Ebrarselvif
70 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap hastalıklı, paranoyak, kıskanç, toksik bir erkeğin ağzından yazıldığı için okurken sinirlenebilir ve antikahramana nefret kusabilirsiniz. Buna rağmen bile kolay okunan bir kitap olduğunu söylemem gerek.
Başkarakter bir ressam, kendini herkesten üstün görüyor ve insanlarla iletişim kurmayı bilmiyor ve hatta istemiyor diyebiliriz. kimsenin onun gibi bakmadığını düşünürken bir sergisinde tanımadığı bir kadının onun gibi düşünerek resmine baktığını hissediyor. Bu hislerinde yalnız değil, kadın da ressamla aynı şekilde hissettiğini düşünüyor ve ona yakın hissediyor.
Maria böyle hissederken ressamın aşırı takıntılı, aniden parlayan ve hemen sonrasında pişman olup abartılı özürler dileyen, pasif agresif, kendi kafasında kurduğu varsayımlardan yola çıkarak kıskançlık yapan bir erkek olduğunun farkında değil. Burada maalesef toksik ve tehlikeli olduğu her halinden belli olan bir karakter var ve ilişkiyi her baltalayışından sonra intihar etmekle tehdit ettiği partnerini ilişkiye geri çekmeyi başarıyor.
Evet okuması zor çünkü dışarıdan bakan gözle adamın ne kadar tehlikeli olduğunu fark ediyoruz ama herkesin okuması gereken bir kitap. Eğer ilişkide olduğunuz erkek ya da kadın başkarakter gibi durumlar sergiliyorsa lütfen dikkat!!!! Sonunuz maalesef Maria gibi olabilir. Sizi kendi canına kıymakla tehdit eden ya da kıskançlıklarını varsayımları üzerinden yapıp sizi suçlayan yaralayan insanların gerçek yüzünü görün. Sevgi aşk birbirini yıpratmak değildir. Aşk yıpratan bir duygu olmamalıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazarın gerçek ismi Şuci Tsuşima. 4 kere intihar etmeyi denemiş ve sonuncusunda başarılı olmuş biri ve Osamu Dazai adıyla yazdığı bu kitap ‘ben roman’ türü olarak yazılmış bir kitap. Yani aslında yazarımız kendi hayatını kugulayarak aktarmış bize. (jack london- martin eden'ı düşünebiliriz).
Dolayısıyla başkarakterimiz Yozo ve Osamu’nun bir çok otak noktası var.
Yozo çocukluktan itibaren hem insanları hem de duygularını kavrayamayan biri. Hatta kendisi acıktığının bile farkına varmadığını insanların acıktığı durumları gözlemleyip o zaman yemek yediğini ifade ediyor bir yerde. Bundan da anlayabileceğimiz gibi gözlemleyerek kendi kendine farkına varmadığı ya da ona saçma gelen şeyleri topluma göstermemek için taklit eden bir karakter. Bu ‘sahtekarlık’ ortaya çıkmasın diye de sürekli maskelemeye çalışıyor, ya soytarılık yaparak ya da alkol, morfinle kafasını rahatlatarak. Bu toplumu anlayamama, bir parçası olamama onu ‘öteki insan’ durumuna sokuyor.
Kesinlikle farklı ve depresif bir karakter olan Osamu Dazai’nin bir kitabı nasıl farklı ve depresif olmasın.
Kitabı okumayanlar için bu inceleme spoiler içerebilir.
Kitap inci avlayarak para kazanan meksikalı bir ailenin büyük bir inci bulduktan sonra başına gelen talihsizlikleri anlatıyor.
John Steinbeck'in diğer kitaplarında da olduğu gibi bu kitapta da ezilmiş ve dışlanmış, hor görülen bir kesimin yaşadıkları anlatılıyor aslında.
Bulunan bu büyük inci ailenin başka insanlar tarafından kıskanılmasına, fırsatçıların başlarına üşüşmesine yol açarak aileyi felakete sürüklüyor. Anne Juana incinin felaket getirdiğini uğursuz olduğunu ve yok edilmesi gerektiğini düşünse de baba Kino hayallerini gerçekleştirmesi inciyi şart olarak görüyor. Kino'nun istediği en güzel şey bana göre oğlunu incinin getireceği para sayesinde okutmak ve bu sayede kendi ırkının ezildiği bu lanet sistemden çıkarmak.
Kitaptan sadece zamansız gelen paranın şanssızlık doğuracağı sonucunu çıkarmak çok büyük haksızlık olur ona. Bu kitapta ırkçılığa uğrayan kesimin eline fırsat geçse bile (yüksek miktarda para gibi) sistemin o veya bu şekilde onun bu işten sıyrılmasını engelleyeceği fikri var bence.
Vadideki Zambak Balzac'ın kendi deyimiyle en iyi romanı. Romanda bir aşk hikayesi var ve baş karakter çocukluk travmaları olan ve ailesinden özellikle de annesinden saygı görmemiş Felix.
Felix kendinden yaşça büyük 2 çocuk annesi evli bir kadına aşık oluyor. Henriet'in en öne çıkan özellikleri kendini çocuklarına adamış dindar bir kadın olması. Felix'in Henriette'e duyduğu aşk başta karşılıksız olsa da hem kocası hem annesi tarafından sevgi ve saygı görmeyen bu kadın da zamanla Felix'in ona gösterdiği ilgi ve sevgiden kaçamıyor.
Felix Balzac'tan çok fazla iz taşıyor. Belki de bu nedenle yazarın en sevdiği kitabı bu kitap. Balzac da anne sevgisi görmediği bir çocukluk yaşamış ve hayatında ilgi duyduğu evlendiği kadınlar hep kendinden oldukça yaşça büyük kadınlar olmuş.
Benim yorumuma gelirsek eğer (spoiler içerebilir.) ben herkesin yorumladığı gibi romantik bir kitap olarak değil de toksik bir ilişkinin yansıması olarak yorumlayacağım kitabı. Bu, kitabın romantikliğini inkar ettiğimden değil ki tasvirler oldukça güzeldi, baş karakterin hasta bir insan olduğunu düşünmemden. Felix her ne kadar kendini masum ifade etse de ben kendisine oldukça öfkelendim. Hayatına giren her kadını bir öncekiyle kıyaslaması hatta bir önceki demek de doğru değil çünkü bir kadına aşıkken başka bir kadınla sevgili olup bu zavallı ikinci kadını da sürekli aşık olduğu kadınla kıyaslayıp küçümsemesi, topu topu 2 kadın sevmişken bir de genelleme yapıp ingiliz kadınları fransız kadınları diye yorumda bulunması beni çileden çıkarttı.
Yanlış anlaşılmasın ben yazar, baş karakterinin itici bir adam olduğunun farkında değil demiyorum zaten kendi psikolojik problemlerini çözmediği sürece hiçbir kadınla mutlu olamayacağı da kitabın sonunda belirtilmiş kısmen.
Kısacası, ebeveynlere çocuk büyütürken çok
Öncelikle yazıldığı dönemde kadınların çalışması bile pek yaygın bir düşünce olmadığı için oldukça cesur bulduğum bir kitap.
Kurguda en çok dikkatimi çeken şey ise annelik kavramının kadınlar dünyasında ne kadar farklı olduğuydu. Ülkenin bu kadar muazzam olmasındaki asıl neden de aslında bu.(Şunu göz önünde bulunduralım ki bu ülkede annelik kavramı erkek olmadığı için ebeveynlikle aslında eş anlamlı.)
Buradaki kadınlar çocukların gelecek olduğunun o kadar bilincindeki her şeyi onlar daha mutlu, özgür, bilinçli, eğitimli olsunlar diye dizayn ediyorlar. Kullandıkları dili bile çocuklar daha kolay anlasın diye geliştirmiş bir topluluk.
Tek fark bu da değil. Annelik bireysel değil yani doğan çocuk herkesin sorumluluğu altında. İnanılmaz bir dayanışma ve yardımlaşma söz konusu olan toplumda bunlara bağlı olarak insanlar yalnız olmadıkları kadar bağımsızlar da.
Bütün bu olaylar 3 farklı karakterdeki erkeğin bakış açıları belirtilerek anlatılıyor.
Ve son olarak eminim çok fazla Terry vardır kitabı okuyup saçma bulan:)
