Sanki yolumu kaybetmişim de birisine evimin yolunu soruyorum. Beni oraya götüreceğini söylüyor ve güzel, dümdüz bir yolda yürüyoruz. Yol birden sona eriyor. Şimdi de dostum şöyle diyor:"Artık bütün yapman gereken, buradan evine giden yolu bulmak."
Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi.
Taşınacak suyu göster, kırılacak odunu.
Kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde!
Bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin,
tütmesi gereken ocak nerde?
Mümkün olanı denemeye kıyasla, imkansız olanı denemekle gözden düşme riski daha azdır. Demek ki günlük meselelerdeki başarısızlıklar çoğu kez aşırı bir cüreti beslemektedir.