"İnsanlar anlamadıkları şeyler için kalıplar yaratıyor, sonra da başka anlamayanları bunlara inandırıyorlardı. Birtek anlayanlar biliyordu nasıl olabileceğini ve neden zannedildiği gibi olmadığını."
İnsan sanki sihirli bir asma salıncakta gibidir. Karaları aşar, sularda yüzer, uzayda uçar... Ama yine de kasabasına, bahçesiyle, meyvelikleriyle, erikleriyle beyaz evine sımsıkı bağlı kalır.
Ertesi gün yine herşey eski halini aldı. Videgradlilar mutsuzluğu hatirlamasini sevmezler, hiç birşeye de önceden üzülmek adetleri değildir. Gerçek hayatta zaman zaman böyle durgunluk çağları vardır. Onu hiç bir zaman erisilmeyen güvenilir bir hayatın özlemiyle karartmanin anlamı yoktur.