Ece Su BULUT
@EceSuB
16 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kısaca satrançta kendine karşı oynamak aslında insanın kendi gölgesinin üzerinden atlamaya çalışması gibi bir paradokstur.
Bize hiçbir şey yapmadılar - bizi yalnızca sonsuz bir hiçliğin ortasına yerleştirdiler,çünkü bilindiği üzere yeryüzünde insan ruhuna sonsuz bir hiçlik kadar baskı yapabilecek başka bir şey yoktur.
Kitabın rahat okunan ve sürükleyici bir yapısı vardı.Açıkçası kahramanda beni rahatsız eden özellikler çoktu ama bu rahatsızlık şahsın yargılanma koşullarıyla birleşince duygusuz bir insan olduğunu düşündüğüm karaktere kendini anlatmayışından belki de anlatamayışından dolayı üzüldüm.Çünkü bir adalet insanların karakteri üzerinden onları yargılayıp mahkum etme çabasında olmamalı.Ki aslında insanları duygusuz bulmamız toplumsal bir olgu,insani bir durum.Yani mahkemelerin işi değil.Ama gene de karakterin işlediği suç karşısındaki tepkisizliği de ne tür bir cezalandırmayı hak ederdi tam emin olamıyorum.Ama yine de ne olursa olsun karakterin doğasına kişiliğine bu denli müdahale edilmesi bana kişilik haklarına saldırı gibi geliyor.
Ayrıca Camus demiş ki;
Kitabımın kahramanı, başkaları gibi oyun oynamayı reddettiği için mahkûm edilmiştir.
Bu anlamda o, içinde yaşadığı topluma yabancıdır.
Karaktere yazarının bakışıyla yaklaşınca olayları seyri değişiyor.Ve topluma yabancı olan insanlara bakışımız da oldukça farklılaşıyor.
Okuduğum ilk Albert Camus kitabıydı beni her yönden mutlu etti.Diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum şuan.
