TerraNoctis
@EchoAether
Birdboy, yaşamın iğrençliklerinde kendin olmak ve yalnızlığına, kendine, herkese savaş açmak ve yine de var olmak. Ölümüne ve yaşamına rağmen var olmak ve iz bırakmak, ışık saçmak.
47 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlyada'nın yazılmasının arkasındaki esas sebep, o zamanki toplumun belirli bir sınıfının, kendi değerlerini İlyada'da görmesi ve bu yüzden de kendine bir anıt yapma isteğidir. Kolay kaybolabilir materyalierin yazı ile tespit edilip koruma altına alınabilmesi gerçekleştirildiğinde, toplumsal yaşamda yazı ile korunabilecek her alan üzerine uygulanır; artık tekstualile başlamış olur.
İlyada'nın (ve beraberindeki Odysseia'nın) bu olayın gerçekleşmesinde öncü olduğuna dair elimizde kanıtlar vardır: Eski yazı kültürlerinde tekstualitenin başlangıcı, yazılı metinlerin sayısındaki ani artışın gözlenmesiyle anlaşılabilir. Yazılı metinlerin sa yısının artış göstermesi, aynı zamanda yazılı belgelerin de arttığı anlamına gelmez; yalnızca yazı tekniğinin yaygın bir şekilde kullanılabildiğini, yani okunup- yazılabildiğini gösterir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tekstualite, ancak koruma amaçlı müesseseleştirilmiş metinlerin kullanımı ile oluşur: yani verilerin, olayların, bilgilerin, başarıların vs. kayıt ve listelendirilerek kütük defterleri, kadastro, yasalar listesi, kroniklere vs. dönüştürülmesidir. Yazının bu aşamasının görülebilmesi, elde edilmesi ve geliştirilebilmesi için, psikolojik olarak "hatırlamalara istek" ihtiyacı, bunun için de "biriktirme ve koruma" eylemine gereksinim vardır. Biriktirme isteği er ya da geç her yazılı kültürde ortaya çıkar.
Yazının olmadığı ve kişilerin işlerini belirli konuşma kalıplarıyla hallettiği toplumlardaki gibi, birçok konuşma kalıbının da (ticari konuşma kalıpları olmayabilir) yazı diline aktarılmış olması gerekir (örneğin değişim kataloğu ve jenealoji listeleri dua, atasözu vs)- çünkü bu tür konuşma kalıpları nın da ilk kez Homeros tarafından yazıya dönüştürülmüş olması uzak bir ihtimaldir- metinlerin düzenli bir sistem içerisinde ("Intertekstualite"'nin ilk şekillerinden biri) bu dönemde izole edilmiş bir biçimde kullanıma götürülmemiş olduğu anlaşılır. Bunu eski alfabetik yazımlardan oluşan metinlerden anlamak müm kündür: başlangıç dönemine ait günümüze değin ulaşabilmiş eserler genelde keramiklerin üzerindeki grafitilerden oluşur ve dönemin çok az bir kısmını bize yansıtır: Muhtemelen bu dönemde yazma işlevi "ilk etapta yalnızca anlık olayları kaydetmekten ibaretti ve işlevi bitince ortadan kaldırılması gerekiyordu". Bu şekilde anlık olayların kaydedilmesine dayanan yazım, henüz Tekstualite'yi oluşturmuyordu.
Yazının olmadığı uzun süren bu dönemde yaşam ve iletişim formlan insanları tekrar konuşarak işlerini halleden toplum haline dönüştürmüştür ( condicio humana oralis). Bu toplum, tabii ki İ.Ö. 8. yüzyılda yazının tekrar ortaya çıkmasıyla hemen yok olmamışur.
Bugünkü bilgilerimize göre Yunanlar İ.Ö. 8. yiizyılın birinci ya rısında (büyük bir ihtimalle İ.Ö. 776 yılından itibaren yazılan Olimpiyat Kazananlar Listesi'nden önce, Fenikelilerle yapılan ticaret sayesinde, onlardan Fenike ünsüz alfabesini alıp, onu kusursuz olan fonem yazısına (günümüzde halen kullandığımız) dönüştürmüşlerdir. Kısa bir süre sonra gunliik hayatta kullanılan metin tur leri oluşmuştur (yazının kullanılmasının asıl sebebi budur): mal listeleri, faturalar, ticari anlaşmalar vs., ve ayrıca özel ya da kişi sel amaçlar için de kullanılmıştır (yazıt olarak kullanılması gibi). Ancak yazı, hayatın iletişim, arşivleme ve kayıt, organizasyon, eğitim vs. gibi diğer alanlarına hemen işlememiştir; yani yaşam, henuz "metinleştiril memiştir". Toplum belirli kesimlerde yazıyı kullanmaktaydı, an cak daha yazı tarafından yönetilmiyordu.