Birdboy, yaşamın iğrençliklerinde kendin olmak ve yalnızlığına, kendine, herkese savaş açmak ve yine de var olmak. Ölümüne ve yaşamına rağmen var olmak ve iz bırakmak, ışık saçmak.
Yaşam nasıl da gözünü kırpmadan geçiyor. Şaka gibi geliyor ama seneye yolun yarısına gelmiş olacağım. Ben küçükken yolun yarısı büyük bir şeydi. Otuzlar cidden büyük gelirdi. Şu an bakıyorum da
Adamakıllı bir kitap sitesidir belki diye geldiğim bu mecradan defalarca ayrılıp defalarca döndüm. Her gelişimde daha da beter olduğunu gördüm. Daha da kötüsü insanların beğeni ve takipleşme hırsını gördüm. Gerçekten şaka gibi. Açıkçası pek zevk vermiyor eskisi gibi. En azından eskiden kitapları paylaşıp konuşurum insanlarla diye düşünürdüm. Şimdiyse sadece bir sosyal medya ve sürülerin elinde olduğunu görüyorum. Ne doğru düzgün kitap konuşuluyor ne de insanlar amacına uygun kullanıyor ancak hırslarından ödün vermeden ilerliyorlar sadece.
Neden kapatmıyorum peki? Çok basit. Bazı kitapları sadece burada görebiliyorum da ondan. Takip ettiğim kişilerin okuduklarına bakınca cidden güzel kitaplar görüyorum ve bu da benim kitap dünyamı genişletmemi sağlayan bir etken. Yine de bunalmıyor değilim. Keşke adamakıllı kitap konuşabileceğim insanlar olsa. En azından boş muhabbetten iyidir.
Harry Potter serisi resmen küfredelim diye çekilen bir seriymiş, ben onu anladım. Hani kitaptan uyarlanan filmleri dizileri zaten sevmem ama bu kadar nefret ettiğim de olmamıştı hiç.
Benim gibi filmleri izleyip kitapları okumadıysanız okuyun kesinlikle. Filmlerin tek artı yanı Alan Rickman resmen.
Bu kadar kötü çekmeyi nasıl becerdiler? Her okuduğum kitapta delirmem artıyor. Yakında Bakırköy'e yatarım herhalde.
Harry Potter ve Ateş Kadehi hakkında ne kadar küfretsem az. Seri ilerledikçe yaratıcı küfürler edeceğim sanırım ki küfürle aram da iyi değildir. Yalnız filmlerin kötülüğünü, pardon berbatlığını anlatacak kelime dünyanın hiçbir dilinde yok.