TerraNoctis
@EchoAether
Birdboy, yaşamın iğrençliklerinde kendin olmak ve yalnızlığına, kendine, herkese savaş açmak ve yine de var olmak. Ölümüne ve yaşamına rağmen var olmak ve iz bırakmak, ışık saçmak.
47 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Milli Mücadele ruhunu damarlarımıza aktaran, ömründen ömür vererek yaşamını bile bunun için feda eden, CUMHURİYET rejimini her şeye rağmen bize armağan ederek nefes almamızı, özgürlüğümüzü, düşüncelerimizi sağlayan, milletimizin bağımsızlığını her şeyden üstün tutan ve onca savaştan sonra ülkesinin denizlerinde yüzüp gökyüzüne bakan, istikbalin göklerde olduğunun bilincinde asla umudunu yitirmemiş ULU ÖNDER ATATÜRK, Beni hatırlayınız, demişti.
Seni unutabilmek mümkün ATAM.
Yaşadığımız süre boyunca sana minnettar kalacağız. Özlemimiz her geçen gün artarak devam ediyor. Ruhun şad olsun. Gençlerin olarak izindeyiz sonsuza dek.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İleriye giden yol kendinizi öğrenmektir. Yalnız zaman geçirmeyi, hareketsiz oturmayı, gerçekten sezgilerinizi duymayı ve kendinize tanık olmayı öğrenin - özellikle de saklamak istediğiniz karanlık bölgelere.
Her düşüncemize inanmamakta ve düşüncelerimizin kendisi değil düşüneni olduğumuzu anlamakta büyük bir özgürlük var. Zihinlerimiz güçlü araçlar ve özgün benliğimizle düşüncelerimiz arasındaki kopukluğun farkına varmazsak gündelik yaşamlarımızda düşüncelerimize çok fazla kontrol veririz.
Hepimizin sezgileri var; bu, doğuştan gelen ve bilinçdışı bilgeliği tanımlayan psikolojik ve spiritüel bir kavram. Bu, bizi insanlık tarihi boyunca canlı tutmuş olan evrimin güdümündeki altıncı hissimizdir. Hala bizimle konuşur; karanlık bir sokak arasında yalnız yürürken ensemizdeki tüylerimizi diken diken eden histir. Kuşkulanmak için hiçbir mantıklı neden yokken birini görünce midemizi bir güvensizlik hissiyle dolduran, bizim için özel olan birisiyle buluştuğumuzda içimizi heyecanla ısıtan histir. Bu, sezgisel benliğin fizyoloji aracılığıyla ruhumuzdan konuşmasıdır. Tipik olarak çocukken hepimiz bu spiritüel özbilişle bağlantı halinde ve güçlü içgüdülere sahibizdir. Büyüdükçe ve başkalarının etkisine girdikçe sezgilerimizden kopmaya başlarız. Altıncı duyumuz körelir. Kaybolmaz, sadece gömülür.
Düşünceler beyinde nöronların ateşlenmesi sonucu oluşan elektrokimyasal tepkilerdir. Düşünceler bir amaca hizmet eder: Sorun çözmemizi, yeni şeyler ve bağlantılar oluşturmamızı sağlarlar. Ancak ortada düşüncelerimize çok fazla güvenmek gibi bir şey de var. İlk olarak Buda'nın tanımladığı gibi "maymun zihnimizde" olduğumuz zaman durmaksızın düşünürüz; düşüncelerimiz birbirine geçer, nefes alacak ve onları inceleyecek alan yoktur.
Alnınıza dokunun. Parmaklarınızın hemen arkasında kafatasınızın en çıkık yeri prefrontal korteks bulunur; bilinçli zihnin oturağı. Geleceği burada planlar, sofistike akıl yürütmelerde bulunur ve kompleks bir şekilde farklı işleri eşzamanlı yaparız. Bilinçli zihnimiz geçmişin tasalarına sıkışmamıştır. İleri düşünceli ve yapıcıdır. Bizi eşsiz bir şekilde insan yapar; hayvanlar aleminin geri kalanı da kuşkusuz canlı ve mevcuttur, ama diğer hayvanlar bizim düşünce hakkında düşünebilme becerimizi paylaşmazlar; bunun adı üstbiliştir.
Bilinç bizi insan yapsa da çoğumuz o kadar iç dünyamıza dalmış durumda, o kadar bilinçsiz ve hatta uykudayız ki zihnimizde sürekli dönüp duran bir senaryo olduğunun farkında değiliz.
Bu senaryonun hakiki biz, Benlik olduğuna inanıyoruz. Ama bu gevezelik sadece bizim düşüncelerimiz. Bütün gün düşüncelerin pratiğini yapıyoruz.
Bu paragrafta durup şöyle düşünebilirsiniz: Düşüncelerin "pratiği" yapılmaz. Ama yaparız. Sabah gözümüzü açtığımız andan gece yumduğumuz ana kadar. O kadar uzun süre ve sürekli biçimde yaparsın ki pratik yapma eylemi bilincinin ötesine geçer. Rüya durumundan ve bilinçaltından düşüncelerin de pratiğini yaparsın. Bu düşünceleri "sen" olarak etiketleyebilirsin, ama onlar "sen" değiller. Sen düşüncelerini düşünensin, düşüncelerin kendisi değilsin.