... ve o zamana kadar yaşamın akışında yitip gitmiş olan şeyleri düşündüm. Uçup giden saatleri, ölmüş veya yitmiş arkadaşları, bir daha geri gelmeyecek hisleri...
Her mükemmel varlığın arkasında mutlaka bir trajedi vardı. Sanki en sıradan çiçeğin açması için bile dünyanın şiddetli doğum sancıları çekmesi gerekiyordu.
Cesaret denilen şey insanlığı çoktan terk etmiş. Belki de hiç cesur olamadık.Ahlakın temelindeki toplum korkusu, dinin sırrı ise Tanrı korkusu: İşte bizi yöneten iki şey.
Neşe bulaşıcıdır falan diyorlar. Yalan. Neşe kolonya gibi birşey. Döküyorsun o an ferahlıyorsun. Sonra uçup gidiyor burnundan,elinden,üzerinden. Kasvet öyle değil ama, zamk gibi, bulaşıyor ve dokunan herkese yapışıyor.