Sevdiğim pek az kimse var, begendiklerim ise daha az. Dünyayı daha iyi tanıdıkça hoşnutsuzluğum artıyor ve her geçen gün insan karakterinin kararsızlığına ve insanların görüşlerine ne kadar az bel bağlanabileceğine olan inancımı doğruluyor.
"Üşüyorsun; çünkü yalnızsın, içinde gömülü duran ateşi hiçbir insanın yakınlığı alevlendirmiyor. Hastasın; çünkü duyguların en güzeli, insanoğluna bağışlanan en tatlı, en yüce duygu senden uzak duruyor. Aptalsın; çünkü onca acı çekerken gene de mutluluğu yanına çağırmaktan kaçınıyorsun; onun seni beklediği yere doğru bir adım atmaya bile yanaşmıyorsun."