Bildiğim tek şey, bir an her şey yolunda gidiyor, hayat güzelleşiyor ve hiçbir şeye ihtiyaç duymuyor, sonra bir anda uzaklaşmak için can atıyor, allak bullak, darmaduman oluyorum
Ne olurdu kokunun da fotoğrafı olsaydı.
Sesin fotoğrafı.
Boşluğun fotoğrafı.
Parmak uçlarındaki karıncanın ruhtaki üşümenin...
Ölüm kimseyi bu kadar yalnız bırakmazdı.