Ne var ki, bazen her şeyin bitmiş gibi göründüğü bir anda, bizi kurtarabilecek bir uyarı gelir ; hiçbir yerde açılmayan bütün kapıları çalmışken, yüz yıl boyunca nafile aradığımız, istediğimiz yere açılan yegâne kapıya bilmeden çarparız ve kapı açılır.
Kader şimdiden sonra bana yüz yıllık, üstelik sağlıklı bir ömür bağışlasa bile, bu zaten anlamsızca uzayıp giden bir hayatı uzatmaktan başka işe yaramayacaktı, oysa bu hayatın devam etmesi bile anlamsızken, uzun süre devam etmesinin ne yararı olabilirdi ?
Artık sevmediğimiz ve yıllar sonra karşılaştığımız kadınlarla aramızda ölüm yok mudur gerçekten de ? Artık bu dünyaya ait değildirler sanki, çünkü aşkımızın artık var olmaması onların eski benliğini, bizim de eski benliğimizi birer ölüye dönüştürür.