İrem Arslan
@Edebizuhur
25 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Her insanın sahip olduğu meslekte devam edebilmesi için işini önemli bulması gerekir. Bunun için konumu ne olursa olsun, hayatın akışı içerisinde kendi çalışmasının da önemli, değerli olduğuna inanacaktır.
Bu korkunç değişiklik, hep kendine değil de başkalarına inanmaya başladığı için olmuştu. Kendine inanarak yaşamak ona güç geliyordu. Kendine inanadığı zaman, karşılaştığı sorunları zevk, eğlence arayan hayvani benliğine uygun şekilde çözemiyor, hatta çoğu zaman durum tam tersine oluyordu. Başkasına dayanarak yaşadığı vakit, ona zaten çözecek bir şey kalmıyordu. Her şey önceden kararlaştırılmış ilkelere göre hem de hep manevi varlığına aykırı, hayvani benliğine ise uygun olarak yürüyordu.
Dünyaya şahit olmanın yolu ise maceranın kendisinden başka bir şey değildi. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu Dünya'nın şahidi olmaktı.
Oysa Uzun İhsan Efendi, Dünya'nın şahidi olmanın gerçek bir ibadet olduğunu sık sık söylerdi. Her insan şu ya da bu şekilde dünyayı okumalıydı. Kur'an'ın kendisi peygamberin dünyayı nasıl okuduğuna bir örnekti ve onun ardında giden herkes, dünyayı onun gibi okuyup şehadetlerini yazmalı ve bunları başkalarına aktarmalıydı.