İrem Arslan
@Edebizuhur
25 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Bazı insanlar vardır, hayatları boyunca ilerlemek, öğrenmek, fethetmek, keşfetmek, iyileştirmek için kendilerine eziyet ederler ve sonunda sadece onları dünyaya savurmuş olan titreşimi aramış olduklarını fark ederler: onların hareket ve varış noktası birbiriyle çakışır. Sonra bir de oldukları yerde dursalar da dünya ayaklarının altından kaydığı için serüvenli ve uzun bir yol kat edenler ve yola çıkmış oldukları noktadan çok daha uzağına ulaşanlar vardır: Marco Carrera bunlardan biriydi.
... Hareketin ardında bir neden olduğunu anlamak kolay ; asıl zor olan durağanlığın da arkasında bir neden olduğunu anlamak. Bunun nedeni zamanımızın değişime giderek daha fazla değer yüklemesi oldu, bunu kendi adına da istedi ve şimdi herkesin istediği değişim oldu. Böyle olunca elden gelen bir şey yok, hareket eden cesur, olduğu yerde duran ürkek sayılıyor, değişen aydınlanıyor, değişmeyen donuk kalıyor. İşte çağımızın aldığı karar bu.
"Ömer Behiç
İç Hastalıkları Mütehassısı "
Bu levha onun bütün hayatının özü, varlığının delili hükmündeydi. İsminin altına o yarım satırlık cümleyi yazabilmek için nasıl yorucu, yıpratıcı hayat devrelerinden geçmiş; ara sıra ümitleri kırılarak, artık çalışmaya kuvvet bulamayarak aylarca devam eden yorgunluklardan, tekrar uğraşmak, çalışmak, bu boş hayatı bir şey olmakla doldurmak için uyanan heveslerden oluşan o uzun azim ve çaba yıllarının silsilesini nasıl eziyetlere ve zahmetlere göğüs gererek sürüklemişti!
-"Her insan ancak bilmediği şeyden korkar. Korkusunu yenmek için bilmek ister. Fakat bilmesi için araması gerekir. İşte din de bu arayış değil midir? Bununla birlikte, eğer insan bir şeyi arıyorsa, onu bulmuş ve ona kavuşmuş da değildir. Kavuşamadığı şeye erişmek için can atar. Eh, bu da aşktır işte! Kısacası yolumuzu şaşırmış değiliz. Korkudan arayışa, arayıştan ise aşka geçtik. ... Arayış bitince, aranan şey artık bir kez bulunduğu için, korku da aşk da biter"
-" İşte o zaman meşk başlar! ... Zaten cennet de budur!"
Sanki beklemediği bir şey daha işiten Ölüm'ün dikkatle baktığı ihtiyar, şu son sözü de söylemeden edemedi:
-" ... ve gülümseyen herkes cennete bakıyor demektir."
