Artık sesini duymayacağım. Olduğum kadını, bir zamanlar olduğum çocukla bir araya getiren onun sesi, sözleri, elleri, tavırları gülüşü ve yürüyüşüydü. Geldiğim dünyayla aramdaki son bağ da koptu.
"Artık irademden özgür olmak istemiyorum. Çünkü özgür olan aslında özgür değildir, hiçbir şey yapmayan da günahsız değildir. Yalnızca hizmet eden özgürdür, iradesini başkalarına veren, gücünü bir iş için harcayan ve sorgulamadan işini yapan kişi özgürdür. Eylemin sadece ortası bizim elimizdedir - eylemin başı ve sonu, nedenleri ve sonuçları tanrıların iradesindedir. Beni irademden özgür bırak -çünkü bir şey istemek deliliktir, hizmet etmek bilgeliktir-, bırak da teşekkür edeyim sana."
Açık çay içerdi hep.
Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş.
Öyle derdi hep…
İki çay söylemiştik orda, biri açık,
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.
Cemal süreyya
google.com/amp/s/www.cafra...instagram.com/reel/CTMlBRFD_N...