Ölüm değil beni
endişelendiren, bu hiçlik
yığını ile kalacak olan
karım.
Ama birlikte uyuduğumuz
bütün o gecelerin
hatta yararsız tartışmaların
bile
harikulade şeyler
olduğunu bilmesini istiyorum.
Ve bu güne kadar
söyleyemediğim
o zor sözcükler
artık söylenebilir:
seni
seviyorum.
ne kadar
köhne
aptalca
ve iğrenç
olursa olsun
başkalarının fikirlerini
anlamaya çalışmamız söylenir hep.
büyük hataya,
harcanmış bir hayata
anlayışla
bakmanız istenir sizden,
özellikle
yaşlılar
söz konusu olduğunda.
ama yaş
yaptıklarımızın
tamamıdır.
bu insanlar kötü
yaşlanmış
çünkü hayatlarını
odaklanmadan yaşamış,
görmeyi
reddetmişler.
onların suçu değil mi?
İnsanın ömründeki gecelerin sayısı
sınırlıdır
her harcanmış gece
hayatın doğal akışına karşı
işlenmiş ağır bir suçtur;
ayrıca ziyaretçiye bağlı olarak
iki-üç gün süre ile
kötü bir tat kalır insanın ağzında.
on yıllarımı aldı
ama sonunda öğrendim
“hayır”
demeyi.
onlara acımayın
lütfen
başkasını
arayacaklardır.
sizi
belki.