Sanırım biz hepimiz, yollara düşerek, uzaklara katılarak, uzakları canımıza katarak şunu söylemek istiyoruz:
“Ölüme benden alacağı hiçbir şey bırakmayacağım; sadece bir avuç kemik..”
Yalnızlığı ne kadar geniş bir alana yayarsan yay,
Ne kadar uzak bir zamana ertelersen ertele, acısı ve ağırlığı azalmıyor..
Çünkü insan yüreğini göğüs kafesinde yapayalnız taşıyor..